همین جمعه اخیر بود که وقتی از قله برگشتم و در حال استراحت بودم یکی از دوستان از میدان میشان تماس گرفت و در خواست کمک داشت-کمی مستاصل بود -وقتی علت را پرسیدم ابراز کرد :به اتفاق خانواده به کوه رفته که متاسفانه دخترشون دچار سر گیجه و تهوع و افت فشار خون شدید شده و نای راه رفتن ندارد و هر لحظه بدتر میشود و در حالی که ساعت ۱۱ شب را نشان میداد از من درخواست کمک و راهنمائی داشت.من هم توضیح دادم که در شرایط فعلی از هلال احمر که چراغی روشن نخواهد شد و نمیتوان کوچکترین انتظاری از آن داشت بنابراین او را راهنمائی کردم تا از آقای عباس شیر خانی کمک بگیرد(مسئول پناهگاه شماره ۱) .عباس آقا نیز با دید بنده نسبت به هلال احمر مشترک بود و چون تماسهایش با هلال احمر بی نتیجه ماند بنا را بر استمداد از سایر دوستان قرار داده وبا آقای کاظم عرب تماس گرفته و در حالی که ایشان در حال استراحت بوده -ظرف مدت ۴۵ دقیقه - با عجله و با استفاده از جیپ شخصی خود و طی مسیر پر پیچ و خم و پر خطر گنجنامه تا میدان میشان نسبت به انتقال مصدوم به درمانگاه سطح شهر اقدام مینماید در حالی که ساعت از نیمه شب گذشته و به ۱.۵ شب رسیده و حتی اصرار به رفتن را هم رد میکند و خرید دارو و ... را بهانه قرارداده و در وضعیتی که فشار بیمار افت شدیدی کرده بود و به نزدیکیهای ۸ رسیده و بنا به گفته دکتر معالج بهترین کار رادر انتقال بیمار به پائین و درمانگاه انجام داده اند قضیه فیصله پیدا میکند و.....
دراینجا اینجانب به عنوان یک دوست-همنورد و روابط عمومی هیئت کوهنوردی استان همدان ضمن سپاس از آقای شیر خانی کمال سپاس و قدردانی را ازآقای عرب دارم -یادم نمی رود روز آشنائیمان که وقتی از قله یخچال برگشتیم ایشان را دیدم که در کاسه یخچال با متانت و گشاده رویی پذیرائیمان کرد و همچنین وقتی در سال ۸۴ در حین برگشت از دماوند کمی راه بر ما گنگ و مبهم شده بود با راهنمائی های ایشان ایشان از گوسفند سرا راهنمائیمان کرد و این بود آغاز آشنایئ.
و جای سئوال و بسی تاسف که به راستی در چنین مواقعی آیا میتوان از آمبولانسهای چند ده میلیون تومانی هلال احمر کمک گرفت یا خیر.
اما بهترین راه حل و ساز و کار پیشگیریست ولی اگر پیش آمد چه و هزاران سئوال بی جواب؟.
و اینکه جایگاه هلال احمر کجاست و جالب اینکه جدیدا امداد هوایی هم اضافه شده و معلوم نیست اگه یه روزی ....؟؟؟
